Javascript staat uit. Voor een optimale werking moet Javascript worden ingeschakeld.

SailingPegasus.nl - Zeilen met de Pegasus - Blogdetails
Datum: 23-11-2016    Salť en Rabat, Marokko Deel 1
 De haven
In de Marina van Bouregreg liggen de boten van de Koning van Marokko, Mohammed VI. Hierdoor zou volgens onze informatie de Marina zwaarbewaakt zijn. Maar tot onze verbazing zijn de steigers slechts afgesloten met een touwtje. Weliswaar is het gebied rondom de Marina afgesloten met een hekwerk waar bewakers bij staan, maar bijna iedereen kan hier vrij rondwandelen. Binnen dit gebied bevinden zich luxe appartementen met uitzicht op de Marina, deze zijn duidelijk voor de rijkere Marokkanen. Er zijn een aantal restaurants en bij twee hiervan kun je zelfs alcohol drinken. Maar hier uit eten gaan is bijna Europees, zeker qua prijzen, geef ons dan maar de leuke kleine restantjes in de Medina. Aan de kleding te zien, veel moderner, kun je wel zien dat hier voornamelijk de rijkere Marokkaan vertoeft. Ook dragen de vrouwen hier minder hoofddoekjes.

Langs de kade van de Marina staan enkele houten hokjes voor bewakers die hier de boel in de gaten moeten houden. Zij zijn voorzien van een fluitje en wanneer iemand iets te dichtbij de rand van het water komt of het touwtje van de steiger aanraakt, wordt deze direct terug gefloten. Kortom de hele dag hoor je de fluitjes! De omgeving is namelijk bijzonder populair bij de Marokkaanse bevolking. Ze doen niets anders dan de hele dag selfies maken met de boten op de achtergrond. Onze boot moet toch zeker op menig Facebook pagina terug te vinden zijn! Inmiddels kennen we het meeste havenmensen en bewakers wel van gezicht en zij ons natuurlijk ook, want zoveel buitenlandse boten liggen er nu ook weer niet in deze haven. We begroeten elkaar elke keer vriendelijk in ons beste Frans en een glimlach doet al wonderen. In het begin liggen er nog een aantal andere buitenlandse boten, een Canadees, stel Zweden, Fransen, een Duitser en een Amerikaan. Maar na een poosje wordt het steeds rustiger in de Marina. De Duitse boot en wij nog over, tot op een dag er weer Nederlandse boot “Bravelender” met Petra en Martin aankomt. Hier later meer over.

Het havenkantoor heeft zicht op de rivier en in een apart gebouwtje bevinden zich de douches, die groot en schoon zijn. We ervaren dat de temperatuur van het warme water daalt wanneer de dagen bewolkt zijn en het heeft geregend. Bij navraag blijkt dat het systeem afhankelijk is van de zonnepanelen. Kortom: geen zon, geen warm water! Wanneer we gaan douchen, komen we regelmatig de dames tegen die de ruimtes schoonmaken en altijd vragen ze hoe het met ons gaat in het Frans. Over vriendelijkheid kunnen we niets dan goeds zeggen. Wat erg jammer is dat er geen wasmachines zijn. Je kan de was wel inleveren bij het havenkantoor, deze wordt dan elders gewassen. Dit hebben we éénmaal gedaan, maar naast het feit dat dit relatief duur was (meer dan € 10,00), vonden we het niet lekker ruiken en was het niet echt schoon geworden. Dus niet voor herhaling vatbaar! We gaan op zoek naar een wasserette of doen het zelf.

Naast de vele meeuwen die er in en om de haven rondvliegen, zien we een soort aalscholver en hele mooie grote witte reigers. Rondom de boot zwemmen hele kleine visjes. We moeten ook even wennen aan de vele geluiden die we hier horen. De tram die om de zoveel meter een waarschuwingsbel luidt, de auto’s die over de brug rijden, uiteraard het gefluit van de bewakers, maar ook het geluid van het gebedsomroep van de moskee.
----------
 
 
19-12-2016, reactie van Karin en Jeroen, White Pearl
Doe Petra en Martin de groeten. En voor jullie hele fijne kerstdagen!
 ----------
     << Terug >>